Φρανκ Άμπιγκνεϊλ - Ένας από τους μεγαλύτερους απατεώνες στην ιστορία

 Ο Φρανκ Άμπιγκνεϊλ ο νεότερος γεννήθηκε στην Νέας Υόρκης από Γαλλοαλγερινή μητέρα και Αμερικανό πατέρα, που ονομαζόταν επίσης Φρανκ. Οι γονείς του χώρισαν το 1964, και ο Φρανκ έμεινε με τον πατέρα του, ενώ τα τρία αδέλφια του μεγάλωσαν με τη μητέρα του. Ο Φρανκ έμεινε με τον πατέρα του, μέχρι τον θάνατο του το 1974.

 Μια μέρα ο Άμπιγκνεϊλ, ζήτησε από τον πατέρα του μια πιστωτική κάρτα για να βάλει βενζίνη στο αυτοκίνητό του. Ο πατέρας έδωσε τη δική του, μιας και είχαν το ίδιο μικρό όνομα, με τη συμφωνία ότι ο Φρανκ ο νεότερος θα ήταν υπεύθυνος για την πληρωμή.

 Ο Φρανκ σκέφτηκε αμέσως μια κομπίνα, σε βάρος του πατέρα του. Έκανε αγορές με την κάρτα και μετά πούλαγε τα προϊόντα στον υπάλληλο του βενζινάδικου, ο οποίος του έδινε μετρητά τη μισή αξία των προϊόντων. Ο ένας κέρδιζε μετρητά και ο άλλος αγόραζε μισοτιμής. Μόνος χαμένος ο πατέρας. Με τον τρόπο αυτόν, σε λίγους μήνες χρέωσε την πιστωτική κάρτα με 2.500 δολάρια, που κράτησε μυστικά από τον πατέρα του, αφού έκρυβε τους λογαριασμούς.

 Μόνο όταν η εταιρεία ήρθε να εισπράξει το χρέος, ο πατέρας τους κατάλαβε την απάτη. Ακόμη και τότε όμως, του φέρθηκε με επιείκεια, όταν ο γιος του ισχυρίστηκε ότι είχε ανάγκη τα χρήματα για να διασκεδάσει με κορίτσια. Έτσι ξεκίνησε αυτό που έμελλε να εξελιχθεί σε ένα πενταετές όργιο κατάχρησης και απάτης, σε 26 χώρες και τελικά καταδικάστηκε σε τρεις από αυτές.


 Με την οικογένειά του διαλυμένη λόγω διαζυγίου, ο 16χρονος Άμπιγκνεϊλ αποφάσισε ότι αυτό που ήθελε ήταν η έντονη συγκίνηση και τα χρήματα. Ο νεαρός απατεώνας διέθετε ένα τεράστιο πλεονέκτημα: έδειχνε τουλάχιστον δέκα χρόνια μεγαλύτερος από την ηλικία του. Πλαστογράφησε την άδεια οδήγησής του, προσθέτοντας δέκα χρόνια στην ηλικία του και όλα ήταν έτοιμα. Με ψεύτικη ταυτότητα άνοιξε τον πρώτο του τραπεζικό λογαριασμό στη Νέα Υόρκη με 100 δολάρια. Η τράπεζα του έδωσε ένα προσωρινό βιβλιάριο επιταγών, αλλά όταν ρώτησε σχετικά με προτυπωμένες αποδείξεις καταθέσεων και του είπαν πως πρέπει να χρησιμοποιήσει τις έτοιμες στο ταμείο μέχρι να τυπωθούν οι δικές του, είχε μια φαεινή ιδέα. Γιατί να μη γράψει το δικό του αριθμό λογαριασμού με μαγνητική μελάνη στις αποδείξεις καταθέσεων, ώστε όποτε ένας πελάτης καταθέτει μία επιταγή, τα χρήματα να πηγαίνουν στο δικό του λογαριασμό; Ήταν μια κομπίνα- λίγο ακατανόητη για το δικό μας σύστημα- αλλά εκμεταλλεύτηκε περίφημα τις αδυναμίες του τραπεζικού συστήματος. Έτσι έβγαλε 40 χιλιάδες δολάρια μέχρι να το καταλάβει η τράπεζα, από τις διαμαρτυρίες των πελατών της.


 Η επόμενη κομπίνα του ήταν να παρουσιαστεί ως πιλότος της Pan Am, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει δωρεάν με τις πτήσεις της εταιρείας από χώρα σε χώρα, μένοντας στα ξενοδοχεία που έμεναν τα πληρώματα και χρεώνοντας όλα τα έξοδα στην εταιρεία. Κατάφερε να αποκτήσει μια πραγματική στολή από τους προμηθευτές της Pan Am στη Νέα Υόρκη, χρεωμένη στο λογαριασμό της εταιρείας και πλαστογράφησε μια ταυτότητα της Pan Am. Υπολογίζεται ότι μεταξύ 16 και 18 ετών, ο Άμπιγκνεϊλ διένυσε ένα εκατομμύριο μίλια σε 250 πτήσεις προς 26 χώρες με έξοδα της Pan Am....

 Αφού απέφυγε στο παραπέντε τη σύλληψη σε μια πτήση προς τη Νέα Ορλεάνη, ο Άμπιγκνεϊλ αποφάσισε να αποσυρθεί από τις αεροπορικές επιχειρήσεις για λίγο και να δοκιμάσει την τύχη του στην ιατρική. Έπιασε φιλίες με ένα γιατρό που έμενε στην ίδια πολυκατοικία στην Τζόρτζια και βρήκε δουλειά παιδιάτρου στο νοσοκομείο, ως επιβλέπων τους βοηθούς γιατρούς. Αν και δεν είχε καμία ιατρική παιδεία ή γνώσεις, η δουλειά του δεν ήταν πολύ δύσκολη, επειδή φρόντιζε όλες οι ιατρικές εργασίες να γίνονται από τους υφιστάμενους που επέβλεπε. Παρέμεινε στη αυτή τη θέση περίπου για ένα χρόνο, πριν αποφασίσει να επιστρέψει στην προηγούμενη κομπίνα, στον αέρα.

 Όταν ο Άμπιγκνεϊλ επέστρεψε στις ιπτάμενες απατεωνιές, παρουσιάστηκε η ευκαιρία μιας νομικής θέσης στο γραφείο του γενικού εισαγγελέα της πολιτείας της Λουζιάνα. Το μόνο που χρειαζόταν για να πάρει τη θέση ήταν να πλαστογραφήσει ένα πτυχίο του Χάρβαρντ και να περάσει τις περιοδικές πολιτειακές νομικές εξετάσεις. Το πλαστό πτυχίο δεν ήταν πρόβλημα, αλλά έπρεπε να περάσει και τις εξετάσεις, πράγμα που πέτυχε με την τρίτη προσπάθεια αφού έκανε φροντιστήριο για οκτώ εβδομάδες. Δυστυχώς ένας συνάδελφός του, πραγματικός απόφοιτος του Χάρβαρντ, άρχισε να τον υποπτεύεται, όταν ο Άμπιγκνεϊλ απαντούσε αόριστα στις ερωτήσεις του σχετικά με τον χρόνο σπουδών του στο κοινό τους πανεπιστήμιο. Για να μην αποκαλυφθεί, ο Άμπιγκενϊλ παραιτήθηκε από τη θέση του μετά από οκτώ μήνες και επέστρεψε στη «δουλειά» του πιλότου.


 Όταν έκλεισε τα 21, η τύχη του Άμπιγκνεϊλ τελείωσε. Μια αεροσυνοδός της Air France που είχε σχέση μαζί του τον αναγνώρισε σε μια αφίσα καταζητούμενου της Ιντερπόλ και τον κατέδωσε στη γαλλική αστυνομία. Συνελήφθη, καταδικάστηκε και έμεινε έξι μήνες σε μια γαλλική φυλακή. Όταν εξέτισε την ποινή του εκδόθηκε στη Σουηδία, όπου καταδικάστηκε άλλους έξι μήνες για πλαστογραφία. Συνολικά 12 ευρωπαϊκές χώρες ήθελαν να δικάσουν τον Άμπιγκνεϊλ για διάφορα εγκλήματα. Μετά την αποφυλάκισή του όμως από τη φυλακή στη Σουηδία, απελάθηκε στις ΗΠΑ όπου παραπέφθηκε για πολλές απάτες και πλαστογραφίες. Όσο περίμενε τη δίκη του, κατάφερε να δραπετεύσει προσποιούμενος τον μυστικό επιθεωρητή των φυλακών και μετά τον πράκτορα του FBI. 

 Το σχέδιό του ήταν να πάει στη Βραζιλία, η οποία δεν είχε συμφωνία έκδοσης με τις ΗΠΑ, αλλά δεν πρόλαβε επειδή συνελήφθη στη Νέα Υόρκη. Καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση....

 Ο Άμπιγκνεϊλ εξέτισε τα πέντε χρόνια της ποινής του και μετά η κυβέρνηση του έκανε μια πολύ δελεαστική προσφορά: να αποφυλακιστεί και σε αντάλλαγμα να βοηθάει την αστυνομία να συλλαμβάνει άλλους απατεώνες. Ο 26χρονος δέχθηκε και αφέθηκε ελεύθερος. Έπρεπε όμως να κερδίζει τα προς το ζην. Δοκίμασε διάφορες δουλειές, αλλά όταν οι εργοδότες του ανακάλυπταν το εγκληματικό του παρελθόν, τον απέλυαν.


 Στο τέλος, συνέλαβε την ιδέα που θα τον έκανε νόμιμα πλούσιο. Πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε τράπεζες και επιχειρήσεις ως σύμβουλος, ώστε να μην πέφτουν θύματα απατεώνων. Έβγαλε αρκετά χρήματα, όχι μόνο για να ξεπληρώσει όλους όσους είχε εξαπατήσει στην πενταετή σταδιοδρομία του, αλλά και για να γίνει εκατομμυριούχος. Επιτυχημένος επιχειρηματίας πλέον, ο Άμπιγκνεϊλ είναι ο ιδρυτής και Πρόεδρος της Άμπιγκνεϊλ & ΣΙΑ και έμπιστος σύμβουλος του FBI....


 Το 2002 προβλήθηκε η ταινία «Catch me if you can», που βασίστηκε στη ζωή του Άμπιγκνεϊλ, με πρωταγωνιστές τον Λεονάρντο Ντικάπριο και τον Τομ Χανκς.


Το είδαμε : criminalminds.wikia, pixshark, Μηχανή του χρόνου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος, ldsfilm